نقد و بررسی Final Fantasy Resonance؛ نوستالژی در قاب مدرن
فاینال فانتزی رزونانس (Final Fantasy Resonance) تازهترین بازی نقشآفرینی ژاپنی از Square Enix است. این بازی از فاینال فانتزیهای قدیمی الهام میگیرد، اما سیستم مبارزه و ساختار آن امروزی است. در این نقد و بررسی فاینال فانتزی رزونانس سراغ داستان، گیمپلی، ویژنها، بصری و موسیقی میرویم و در پایان میگوییم این بازی برای چه کسانی مناسب است.
فاینال فانتزی رزونانس چه بازیای است؟
رزونانس نسخهای تازه از دنیای بازی موبایلی Final Fantasy Brave Exvius است. این بار تجربهای کاملتر برای کنسول و کامپیوتر ارائه میشود. ایدهی اصلی ساده است: گردهمایی شخصیتها، نمادها و فضای کل سری در یک ماجرا. بازیکنی که چند فاینال فانتزی قدیمی را تجربه کرده باشد، از همان ساعتهای اول با فضای آن ارتباط برقرار میکند.
داستان بازی
قهرمانان ما رین و لاسول هستند، دو شوالیهی گرندشلت. ماجرا مثل بسیاری از قسمتهای قبلی با جستوجوی یک کریستال شروع میشود و بهتدریج به دردسرهای بزرگتر میرسد. در مسیر، همگروهیهای متفاوتی به تیم اضافه میشوند که هرکدام نقش آشنایی در ژانر JRPG دارند، از تانک و شفادهنده تا آسیبزن فیزیکی و جادوگر.
داستان از نظر خلاقیت ادعای زیادی ندارد و در بیشتر لحظات بدیع نیست. اما بهخوبی روایت میشود و دلیل پیوستن شخصیتها منطقی است. شباهت رین و لاسول به کلود و سفیروث و شخصیت همراهی به نام لید (یادآور سید) هم عمدی و پرارجاع است.
مدت زمان بازی، بنا بر تجربهی نویسندهی نقد، حدود ۳۰ ساعت برای داستان اصلی است. محتوای بعد از پایان داستان هم میتواند ساعتهای زیادی را اضافه کند.
ویژنها؛ قلب سیستم شغلها
مهمترین ویژگی بازی ویژنها (Visions) هستند. هر ویژن بازتابی از یک شخصیت شناختهشدهی فاینال فانتزی است، از جنگجوی نور تا کلود، کلایو و یشتولا. ویژنها مهارتهای تازه به اعضای گروه میدهند و عملاً جایگزین سیستم کلاس و شغل میشوند.
نکتهی جالب این است که تعداد ویژنها از ظرفیت گروه بیشتر است و باید ترکیبها را با هم بسنجید. مثلاً میتوانید شفادهنده را طوری بسازید که یک مهارت، کل تیم را از وضعیت بحرانی به سلامت کامل برگرداند. یا برای لاسول یک بیلد ضربهی بحرانی (Crit) بسازید و مبارزهها را سریع تمام کنید. این بخش ذاتاً برای ساخت بیلد و شریکشدن ترکیبهای عجیب در جامعهی بازیکنان ساخته شده است.
سیستم مبارزه
مبارزهها نوبتی هستند و ترتیب نوبتها روی یک جدول زمانی دیده میشود. با افسونهایی مثل Slow و Haste میتوان این ترتیب را دستکاری کرد. با Libra هم نقطهضعف دشمن را پیدا میکنید.
اگر نقطهضعف را درست هدف بگیرید، نوار زیر HP دشمن خالی میشود و نوبت اضافه میگیرید. اگر همهی دشمنان را همزمان از پا درآورید، حملهی ویژهی یک ویژن فعال میشود. این انیمیشنها باشکوهاند، اما بعد از چند بار دیدن ممکن است بخواهید از آنها رد شوید.
عمق واقعی بازی در باسهاست. بعضی غولها با قویترین حملهتان میافتند و بعضی دیگر به تحلیل و برنامهریزی دقیق نیاز دارند. پیدا کردن استراتژی درست رضایتبخش است.
گرافیک و موسیقی
بازی از گرافیک دوبعدی HD استفاده میکند که حالوهوای فاینال فانتزیهای قدیمی را با کیفیت امروزی ترکیب میکند. روستاها و سیاهچالها در ادامهی بازی جزئیات بیشتری پیدا میکنند و چند کاتسین هم سطح بالایی دارند.
طراحی صدا و موسیقی هم از نقاط قوت است. موسیقی با فضای هر منطقه هماهنگ میشود، هنگام نزدیک شدن به یک باس اوج میگیرد و در لحظههای احساسی سکوت حسابشده دارد.
نقاط ضعف
منحنی یادگیری ناهموار: اگر هیچوقت فاینال فانتزی بازی نکردهاید، ورود به بازی سختتر است و بعضی مکانیکها اولبار گیجکنندهاند.
داستان کلیشهای: مقاومت زیرزمینی، تهدید بزرگ برای بشریت و موارد آشنای دیگر دوباره تکرار میشوند و نبرد نهایی کمی ضدکلایمکس است.
اتکای زیاد به نوستالژی: بدون پیشینهی علاقه به سری، جذابیت بازی کم میشود.
فشار پیش از نبرد نهایی: برای رسیدن به آخرین مبارزه باید بهطور جدی تقویت شوید.
فاینال فانتزی رزونانس برای چه کسانی مناسب است؟
مناسب است برای طرفداران قدیمی سری، علاقهمندان به بازیهای JRPG نوبتی و کسانی که از ساختن بیلد و بهینهسازی لذت میبرند. برای کسی که فقط دنبال داستان عمیق و بدیع است یا به سری علاقه ندارد، احتمالاً انتخاب خوبی نیست.
جمعبندی
فاینال فانتزی رزونانس بازیای لذتبخش با گرافیک و موسیقی عالی و سیستم مبارزهی عمیق است. فقط کمی بیش از حد به نوستالژی تکیه میکند. اگر عاشق سری هستید، تجربهی ارزشمندی است. اگر تازهوارد هستید، با حوصلهی بیشتری سراغش بروید.





