سلام بچه ها من سهیل هستم ؛ داشتم دوباره بازی خدای جنگ روح اسپارتا God of War Ghost of Sparta رو بازی میکردم که گفتم برا شما هم یه مقاله در رابطه با همین گیم بزارم شاید شما رو هم مجاب به انجام این بازی بکنه نظر و پیشنهادات یادتون نره تشکر♥
اگر از طرفداران پروپاقرص «کریتوس» (Kratos) و سری بازیهای گاد آف وار هستید، احتمالاً میدانید که God of War: Ghost of Sparta نه یک بازی معمولی برای کنسولهای دستی، بلکه یک کلاس درس در دنیای بازیسازی است. این عنوان که ثابت کرد خلاقیتِ استودیو Ready at Dawn، میتواند سختافزار محدود را به استانداردهای خیرهکننده تبدیل کند.
در این مقاله، این شاهکارِ حماسی را از زوایای مختلف بررسی میکنیم پس با ما همراه باشید:
چرا Ghost of Sparta هنوز هم ارزش بازی کردن دارد؟
بسیاری از گیمرها فکر میکنند بازیهای قدیمی ارزش تجربه ندارند، اما Ghost of Sparta استثنا است. این بازی دقیقاً در بازه زمانی بین God of War I و
God of War II روایت میشود. برای درک بهترِ عمقِ شخصیت کریتوس در نسخههای مدرن (مثل Ragnarok)، تجربه این بازی یک ضرورت است.
برخلاف نسخههای اصلی که تمرکزشان بر انتقام از خدایان بود، Ghost of Sparta روایتی انسانیتر دارد. کریتوس، خدای جنگ، برای یافتن برادر گمشدهاش «دیموس» (Deimos) و پردهبرداری از رازهایِ گذشتهی مادرش «کالیستو»، به «دامنهی مرگ» سفر میکند. این داستان، لایههای شخصیتیِ جدیدی به کریتوس اضافه کرد که تا پیش از آن ندیده بودیم.
اگر به دنبال داستانی عمیق، مبارزاتِ سریع و یک تجربه کلاسیکِ بینقص هستید، God of War: Ghost of Sparta دقیقاً همان چیزی است که باید بازی کنید. این بازی نه تنها یک قطعه از تاریخِ گیم است، بلکه استانداردی برای “کیفیت” باقی مانده چراکه برای ما که در حوزه دیجیتال فعالیت میکنیم، این بازی نمادِ بهینهسازیِ حداکثری است. استودیو سازنده بدونِ داشتنِ رمِ بالا یا کارت گرافیکهای قدرتمند با توجه به سخت افزار PSP، محیطهایی (مثل شهر آتلانتیس) را خلق کرد که حتی امروز هم چشمنواز هستند. این یعنی: با منابع محدود هم میتوان خروجیِ بینقص داشت.
سال ساخت و تولید بازی:
بازی God of War: Ghost of Sparta توسط کمپانی ردی ات داون (Ready at Dawn) در عرض 23 ماه برای کنسول دستی PSP ساخته شده و در سال 2010 منتشر شده است. این پنجمین بازی از مجموعه God of war و چهارمین عنوان از نظر ترتیب داستانی است. در این بازی علاوه براینکه بیشتر شدن تعداد دشمنان، باس فایتهای آن نیز افزایش یافته است. این بازی از جهت جلوههای بصری مورد تحسین قرار گرفته است. Ghost of Sparta توانست امتیاز 86 را از 73 نقد در سایت متاکریتیک کسب کند.
شروع ماجراجویی:
آغازِ نفرت :
سالها قبل، وقتی کریتوس و دیموس بچه بودن، پیشگوهای المپ به زئوس هشدار دادن که یک «جنگجوی نشاندار» باعث سقوط المپ میشه. اون «نشانِ» دیموس، در واقع یک سوءتفاهمِ بزرگ بود. زئوس فکر میکرد دیموس اون جنگجوئه، در حالی که خودش با این کارش، کریتوس رو به همون هیولایی تبدیل کرد که ازش میترسید. دیموس از بدو تولد یک «ماه گرفتگی» عجیب روی پوستش داشت. المپیها (به دستور زئوس) به دهکده اسپارتا حمله کردن و دیموس رو دزدیدن. کریتوس که میخواست از برادرش دفاع کنه، یک زخمِ عمیق روی چشم راستش برداشت.
کابوسهای بی پایان :
بازی GOW: Ghost of Sparta در بازه زمانی مابین GOW 1 و GOW 2 اتفاق می افتد و در محدوده حکمرانی پوزایدن (Poseidon) بعد از اینکه کریتوس جای آرس (Ares) رو به عنوان خدای جنگ میگیره، شروع میشه. کریتوس تلاش می کند از کابوس هایی که از دوران کودکی و نوجوانی اون در سرش می گذره رهایی پیدا کنه. اون در نوجوانی با برادرش ، دیموس ( Deimos) مشغول تمرین و نبرد تن به تن بوده که ناگهان برادرش، به دستور زئوس (Zeus)، توسط اریس (Ares) و آتنا (Athena) ، ربوده می شود.
کریتوس که هنوز خدای جنگه، اما توی سرش مدام خاطرات مادرش «کالیستو» و برادرش «دیموس» رو میبینه. او که از این کابوسها کلافه شده، بر خلاف هشدارهای «آتنا» (Athena) که میگه: «خدایان گذشتهات رو فراموش کن»، تصمیم میگیره به شهر «آتلانتیس» بره تا مادرش رو پیدا کنه.
آتلانتیس ؛ دردی بی پایان:
کریتوس به آتلانتیس میرسه و در اولین مبارزش با هیولای دریایی به اسم اسکیلا (Scylla) مواجه میشه . این نبرد در واقع برای تخریبِ زیرساختهای شهر و باز کردنِ راه به معبدِ پوزیدونه و بعد از کلی مبارزه با هیولاهای دریایی، مادرش کالیستو رو توی معبد پوزیدون پیدا میکنه. کالیستو که در حال مرگه، سعی میکنه یه رازی رو به کریتوس بگه: «پدر تو زنده است… دیموس زندهست!»
اما قبل از اینکه بتونه اسم پدرشون رو بگه، نفرین زئوس باعث میشه کالیستو به یک هیولای کریه تبدیل بشه. کریتوس که نمیخواد مادرش زجر بکشه، مجبور میشه اون رو بکشه. این اولین ضربه روحی بزرگ بازیه.
“دیموس: برادرِ فراموششده” قلبِ تاریک و تراژیکِ بازی
مادر کریتوس یعنی کالیستو قبل از اینکه بمیره، به کریتوس میگه برادرش دیموس در «دامنهی مرگ» (Domain of Death) زندانیه. کریتوس که حالا خشمش به اوج رسیده، راهی اونجا میشه.
کریتوس به شهر اسپارتا برمیگرده. در اینجا ما فلشبکهایی از کودکی کریتوس و دیموس میبینیم. میفهمیم زئوس و آرس چطور به دهکده حمله کردن و دیموس رو به خاطرِ “نشانِ تولدش” (که فکر میکردن همون جنگجویِ پیشگویی شده برای نابودی المپه) دزدیدن. کریتوس در اسپارتا با شورشیان و لژیونهای زئوس درگیر میشه تا راهش رو به سمتِ مناطق شمالی و دامنهی مرگ باز کنه.
کوههای آرکتوس (Mounts of Aroania):
کریتوس با اسبهایِ پادشاهِ غولها، به سمت کوههای برفی میره. اینجا اون با ارینیس (Erinys)، دخترِ خدای مرگ (تاناتوس) میجنگه. بعد از یک نبردِ سنگین هوایی، کریتوس ارینیس رو میکشه و با درشکهی اون به سمت دامنهی مرگ حرکت میکنه.
:دامنهی مرگ (Domain of Death):
وقتی کریتوس دیموس رو در یک قفس پیدا میکنه، دیموس از لحاظ روحی و جسمی متلاشی شده. دیموس که سالها شکنجه شده، بهشدت از کریتوس متنفره او سالها در تنهایی شکنجه شده و وقتی میبینه برادرش حالا «خدای جنگ» شده و با قدرتِ تمام اونجاست، این خشم درش فوران میکنه که: «چرا اینقدر دیر اومدی؟» چون فکر میکنه کریتوس اون رو رها کرده بوده.
دیموس به کریتوس حمله میکنه. این نبرد نمادینترین بخش بازیه؛ دو برادر که هر دو تشنهی خون هستن. این مبارزه خیلی خاصه، دیموس با دست خالی و خشم خالص میجنگه، در حالی که کریتوس فقط میخواد بهش ثابت کنه که هنوز براش مهمه. این یکی از معدود لحظاتیه که کریتوس توی نبرد، از قدرتِ واقعیاش استفاده نمیکنه. کریتوس دفاع میکنه و سعی داره به دیموس بفهمونه که دشمنِ اصلی تاناتوسه.
اوج نبرد (تاناتوس):
- اتحادِ خونین: تاناتوس (خدای مرگ) میاد و دیموس رو میدزده. اینجا کریتوس و دیموس متحد میشن. این لحظهایه که ما برای اولین بار شاهدِ کارِ تیمیِ دو برادر هستیم.
- مرگِ دیموس: در اوج مبارزه با تاناتوس (که به فرمِ هیولاییِ اصلیاش دراومده)، دیموس به پایین پرتاب میشه و کشته میشه. این لحظه، تمامِ امیدِ کریتوس برای داشتنِ خانواده رو نابود میکنه.
انتقامِ مطلق:
کریتوس، تاناتوس رو با خشمِ افسارگسیخته تکهتکه میکنه. او از قدرتِ جادوییاش استفاده میکنه تا نه تنها تاناتوس، بلکه تمامِ محیطِ اطراف رو به خاکستر تبدیل کنه
- تدفین برادر: کریتوس جسد دیموس رو دفن میکنه و سلاحهای او (نیزه و سپر) رو برمیداره.
- رویارویی با آتنا: آتنا میاد و سعی میکنه کریتوس رو آروم کنه و بهش بگه تو حالا خدای کاملی هستی. کریتوس بهش نگاه میکنه و با لحنی سرد میگه:
«خدایانِ المپ، هزینه این کار رو خواهند داد.»
